blij dat ik geen auto heb.

Nog iets wat ik heb geleerd: je wil geen auto hebben hier die op straat staat geparkeerd in de winter. Want iedere keer dat het heeft gesneeuwd moet je als de wiedeweerga naar buiten rennen om je auto sneeuwvrij te maken en uit te graven. Want nu is de sneeuw nog zacht en poederig, maar als morgen of overmorgen de zon weer gaat schijnen, dan smelt een deel van die sneeuw, maar voordat het smeltwater weg kan lopen vriest het weer vast, waardoor je auto in no time verandert in een onneembaar ijsfort. Daar valt dat beetje ijzel waar je in nederland doorheen moet krabben compleet in het niet, geloof me!!!

En als je al je eigen auto en parkeerplaats netjes ijs en sneeuwvrij houdt, dan moet je ook nog wel eens ergens anders naartoe. Als je dan op straat parkeert, dan is de kans groot dat die parkeerstroken nu eigenlijk niet meer zijn dan een grote ijsbaan (de rijbaan wordt netjes vrijgehouden, maar de parkeerplaatsen kunnen alleen worden meegenomen als er niemand staat, en dat is niet zo vaak, natuurlijk). Ik heb nu al een paar keer gezien dat mensen probeerden weg te komen uit zo'n parkeervak: dat is geen makkie! Klassieke loeiende motor, slippende banden scenes levert dat op.

Ik heb dan ook besloten voor de duur van dit hele sneeuw- en ijsgebeuren netjes mijn fietshelm te dragen. Je medeweggebruikers (en ook je eigen weggedrag) wordt een stuk minder berekenbaar in dit soort situaties.

Sneeuw"storm"

Al de hele week had iedereen het erover dat er voor dit weekend een sneeuwstorm verwacht werd. SNEEUWSTORM!!! Dat leek me wel spannend, niet alleen sneeuw, maar ook nog een storm. Dus ik was in plaats van vandaag gisteren naar de supermarkt gegaan, zodat ik ondanks de storm genoeg niet zou verkommeren (hoewel ik natuurlijk nog wel 3 wortels had in de koelkast, en genoeg voedsel in de vriezer en de voorraadkast om zeker twee weken (eenzijdig) te kunnen eten, maar ik had toch ook wel zin in wat verse voorraad).

Nu was iedereen op het idee gekomen om deze zaterdag inkopen te doen voordat de sneeuw zou gaan vallen, wat een gekkenhuis!!! Het was echt waden door een zee van karretjes binnen, files met auto's buiten die het overvolle parkeerterrein op wilden..... Geen doen! Erger dan de Albert Heijn de dag voor kerstmis!! En het toppunt nog was dat toen ik buiten kwam er geen taxi te bekennen was, hoe lang ik ook wachtte. Maar, zelfs in deze madness blijft het overgrote deel van de Amerikanen superaardig, en een zeer zeer vriendelijke vrouw heeft mij en al mijn boodschappen een lift naar huis gegeven. Ongelooflijk toch?

In ieder geval, gisteravond zat ik dus te wachten totdat die sneeuwstorm nu eens zou beginnen. Vol verwachting klopte mijn hart. Maar... niets gebeurde. Ja, toen ik naar bed ging vielen er wat lieflijke sneeuwvlokjes. En toen ik wakker werd lag er zeker 15 cm sneeuw. Maar geen wind, geen drama, niets. Gewoon, vallende sneeuw. Ik heb het even gechecked, dit was echt de snowstorm die was voorspeld. Nou ja!!! Wat een anticlimax!

Ach, ik had het natuurlijk kunnen weten. In de zomer hadden ze het bij de weersvoorspelling voortdurend over thunderstorms. En dat was ook niet meer dan 3 bliksemschichten en een verfrissend buitje. Dus, wat ik ondertussen heb geleerd is:
"thunderstorm == het gaat regenen"
"snowstorm == het gaat sneeuwen"

Ik kan me ook niet herinneren dat britten ook iedere poep en scheet van het weer een 'storm' noemen. Aanstellerige Amerikanen....

Verwarming....

Ons huis wordt verwarmd door middel van olie, er staat een tank in de kelder, het geheel voelt een beetje ouderwets. Voordat we naar Nederland gingen zat de tank nog voor ongeveer 1/3 vol. Dus, voor de zekerheid hadden we thermostaat heel laag ingesteld, zodat we in ieder geval nog wat tijd hadden om uit te zoeken hoe we die tank moesten laten bijvullen. Helaas was er iets niet helemaal goed gegaan met het instellen van de verwarming, waardoor die de hele tijd dat we weg waren zijn standaard programma heeft staan afdraaien voor een leeg huis. Toen ik terugkwam was de verwarming nog aan, maar de volgende ochtend werd ik wakker in een koud, koud huis. De tank was leeg. Gelukkig kon ik snel een bedrijf bereiken dat vandaag de tank al bij kon vullen, dus ik heb maar 1 avond echt in de kou moeten doorbrengen. En zo koud was het ook weer niet, met de ketel van de buren die in de kelder stond te loeien om de verdieping boven ons te verwarmen, een extra vest en een deken. Helaas kreeg ik de ketel niet meer aan de gang, zelfs nadat de tank was bijgevuld, dus er moest ook nog een monteur aan te pas komen (wat bij mij meteen weer tot zorgen leidt, want ik kan de fooiencultuur hier in de VS maar niet doorgronden. Ik geef monteurs geen fooi in Nederland, maar hier geef je iedereen die een dienst verricht een fooi, lijtk het wel. Inclusief bijvoorbeeld kappers (of ben ik de enige die in Nederland geen fooi geeft aan zijn kapper?). In ieder geval, ik heb dus ernstig lopen dubben of ik die monteur wel of geen fooi moest geven, uiteindelijk niet gedaan, maar daar voel ik me nu weer schuldig over....). Maar, de monteur heeft zijn magie gedaan in de kelder (was iets heel simpels, natuurlijk, ook al weet ik niet precies wat), en nu heb ik weer verwarming!
Wat een luxe om niet meer afhankelijk te zijn van de vier gaspitten op het fornuis... Ook al was het daarmee in de keuken wel heel goed uit te houden. Dus zo erg was het allemaal niet. En ik had ook nog warm water. Dus, eigenlijk had ik helemaal niets te klagen....

Oh ja!

Nog een gelukkig nieuwjaar voor AL die lezers van mijn blog die ik nog niet persoonlijk een fantastisch 2009 had gewenst. Dat het maar een liefdevol & warm & (financieel) gezond jaar mag worden!

We're back!

Sorry voor de radiostilte! Als ik in Nederland ben heb ik ineens niets meer te melden..... Raar, want ook daar gebeurt vanalles, maar ik voel veel minder de neiging om dat te delen. Waarschijnlijk omdat ik daar meer dan genoeg mensen heb om mijn dagelijks leven mee te delen.

Ik ben gisteren na een voorspoedige reis geland rond een uur of negen, en met de taxi naar huis gegaan. Meteen mijn bed in gedoken natuurlijk, want eigenlijk was het al 3 uur 's nachts. Heerlijk geslapen tot 4 uur 's ochtends, want toen ging er buiten een autoalarm af en kon ik met geen mogelijkheid meer in slaap komen. Nu ben ik dus een beetje slaperig.

Verder heb ik vandaag mijn plan om de winter mijn fietsgedrag niet te laten beinvloeden doorgezet, en ben ik ondanks de schijnbaar lokaal beroemde wintermix van sneeuw, regen en hagel op hetzelfde moment toch naar mijn werk gefietst. Sinterklaas-zij-gedankt dat ik een prachtige regenbroek had gekregen toen ik in Nederland was, want ik ben nog nooit zo vaak ondergespat met enorme golven slush als vanochtend. Ik kijk er alleen niet erg naar uit om vanavond weer terug te fietsen door de poelen gesmolten sneeuwblubber.

Hier een fotootje van hoe de Harvard Yard er op dit moment uitziet:

Niet erg opwekkend he? En dit is wat mij zo te wachten staat:Misschien dat ik op de terugweg toch maar mijn fietshelm opdoe. Die ligt toch hier op mijn werk. En misschien onder deze weersomstandigheden zijn wat extra veiligheidsmaatregelen niet raar.