maandag 8 september 2008

Zondag

We hebben gisteren zo'n leuke dag gehad dat ik die met jullie wil delen! Eerst hadden we een waffle & crepe-party (deze brunch was mede-georganiseerd door een fransman, dus vandaar de crepes. Maar toch blijft het raar als je het zegt: crepe party. Ik hoor weinig verschil tussen een crepe en een crap party. Maar er is wel verschil. Anyway.) Daar heb ik de eerste helft van het feestje lekker pannekoeken gebakken, een van de leukste dingen om te doen in de keuken vind ik. De tweede helft van het feestje ook nog wat van de pannekoeken gegeten, en gezellig gekletst.

Het was buiten absoluut heerlijk weer, wolkeloze hemel, 25+ graden, klein briesje, dus een van de medebrunchers met het idee om een stukje te gaan fietsen. Dus met alle mensen die een fiets tot hun beschikking hadden (een Duitser, 3 Nederlanders en een Russische) hebben we een uurtje in het daadwerkelijk goddelijke weer langs de rivier de Charles gefietst.


Wel een beetje een druk pad (Voetgangers.....! Joggers! Honden! Jammer dat je hier als fietser in de VS niet dezelfde rechten hebt als in Nederland. Het is hier nogal ongepast om al bellend en scheldend de voetgangers weg te doen springen.) maar gelukkig was voor een groot gedeelte van de route ook de hele autoweg afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Dat doen ze iedere zondag! Dus daar konden we lekker ongestoord fietsen.


Dit fietsen om het fietsen is niet iets wat ik vaak doe. Eigenlijk is het iets wat ik 4 jaar geleden voor het laatst heb gedaan, denk ik. Een fietstochtje met mijn vader. Maar anyway, gisteren gaf dit stukje fietsen me een enigszins "gepensioneerd" gevoel. No offence jegens alle mensen die elke dag een lekker doelloos stukje fietsen.... Maar ik miste gisteren wel een thermosfles thee en wat zelfgesmeerde boterhammen of een krentenbol, die we dan op onze op de begagedrager meegebrachte speciale mini-opklapstoeltjes langs het water hadden kunnen consumeren.

Maar, om dat gemis goed te maken, en als beloning voor al onze inspanning, hebben we een lekker ijsje (of nee, frozen yogurt) gegeten bij Harvard Square (bij Berryline, waar altijd een rij staat, volgens de makers met heel weinig calorieen, maar het is zo lekker dat ik elke keer dat ik het eet het gevoel heb dat het een scam is. Als iets zo goed smaakt moet er wel een hele berg calorieen in zitten).


Eenmaal thuis waren we rozig en lui en hebben we sushi besteld voor het avondeten.

Ik zeg, alle ingredienten (lekker eten, lekker eten, lekker eten, mooi weer, leuke omgeving & aardige mensen) voor een uitstekende dag!

donderdag 4 september 2008

Klaagzang

Het mooie van het feit dat ik in het Nederlands blog? Ik kan lekker undercover klagen over mijn collega's, totdat ze natuurlijk Nederlands gaan leren, maar ik denk dat die kans klein is. Over het algemeen is er niet echt veel mis met mijn collega's. Ik bedoel, ik heb geen last van ze. Vandaag hadden we een soort van uitstapje. Eerst gingen we lunchen, en daarna na een 3-d film over haaien en aanverwante dieren. Die film was enigszins saai en enigszins OK (want 3D met een raar brilletje op is altijd leuk, hoewel ik wel een beetje de bewegende banken en de regen van die WNF Efteling attractie miste. Dat maakt het nog leuker. En ik vond het ook erg jammer dat niemand zin had om nog snel even een paar cocktails te drinken voor de film. Dat had het zeker ook leuker gemaakt. Maar anyway, ik dwaal af.) het was de lunch.... Op de een of andere manier waren de twee collega's waarvan ik dacht, oh, met hen wordt het vast wel leuk afgevallen, waardoor ik eindigde met een groep waar het gemiddelde gesprek ongeveer zo ging:
"Warm he?"
"Ja zeker! Wat doen jouw ouders voor werk?"
"Oh interessant. Waar woon je?"
"Zo, nou da's leuk. Wat een grote boten he?"
"Ja, en je kunt ook best lekker eten in de North End, da's maar 5 minuten lopen vanaf hier. Veel Italiaanse restuarants daar."
"Wat een grote Amerikaanse vlag hangt daar!"
"Nou!"
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik HAAT smalltalk met een grote passie. Na 5 minuten betekenisloos geleuter heb ik zin om te gaan huilen vanwege de enorme leegheid die mijn bestaan klaarblijkelijk omvat, want anders zou ik wel in staat zijn om mensen tot een interessantere conversatie te bewegen. Kwam daar nog eens bij dat een van mijn collega's net een dag hier is uit Italie, niet zo goed Engels spreekt en daardoor regelmatig midden in een zin compleet stilvalt, voor ongeveer een minuut. En dan ook nog eens op rare momenten, waarbij het nog helemaal niet duidelijk is waar zijn zin heengaat. Dus het is niet zo dat je dan een beetje kunt gaan raden en aanvullen.
Dus, geheel tegen mijn principes en gewoontes in ben ik NIET meegegaan om nog een drankje te drinken na de film. Ik had een beetje genoeg van mijn eigen stem na een half uur durend monoloog over mijn angst voor waterplanten en mijn vakantie in Cuba (ongerelateerde onderwerpen), dat de wachttijd voor de film had gevuld. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als ik liever ga werken dan iets sociaals doen, dan is het erg gesteld. Aan de andere kant, het is wel mooi dat ik me nu daadwerkelijk met plezier op de revisie van het laatste hoofdstuk van mijn proefschrift kan storten, zodat ik die ook kan gaan submitten voor publicatie.

Maar ja, wat de eigenlijke bottomline is: ik mis mijn leuke gezellige collega's van de UvA die altijd in zijn voor een drankje en een gesprek over leuke of betekenisvolle dingen, of een goede roddel. Iemand zin om misschien een Rubicon aan te vragen om ook gezellig hiernaartoe te komen? Iemand.....? mand ....? mand...? mand...?

dinsdag 2 september 2008

Plotseling Inzicht

Als ik was aan het strijken en opvouwen ben kijk ik graag naar de tv. Gisteren dus lekker een tv avondje gehad. En dat betekent jammer genoeg dat ik ook weer veel reclame heb gezien. Een reclameblok vond ik een diep inzicht geven in de attitude van Amerikanen ten opzichte van voedsel. Ik zal hier even beschrijven wat ik zag:
Reclame 1 prijst aan: Enorm grote pillen (echt zo groot als een 2 euro munt) die heel veel vezels en ook nog vitaminen bevatten, omdat er ons huidige eetpatroon niet altijd de mogelijkheid is om voldoende fiber e.d. binnen te krijgen.
Reclame 2 prijst aan: Een heerlijke lasagna! Binnen 5 minuten heb je een maaltijd voor het hele gezin zo uit de vriezer via de magnetron op tafel! En kijk die man en kinderen eens smullen, en die vrouw tevreden en blij zijn!
Reclame 3 prijst aan: Een extra speciaal fast-food combimenu met gepaneerde gefrituurde vis EN gepaneerde gefrituurde kip. Yum yum!
Reclame 4 prijst aan: Een dieetplan waarbij je drie afgepaste maaltijden per dag eet, die je ook nog eens thuisbezorgd krijgt. Op die manier hoef je en niet meer te koken, en je geeft maar $10 per dag aan eten uit, en je valt kilo's en kilo's (nou ja, lb's en lb's moet ik eigenlijk zeggen) af!!!!

Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar ik had weer eens een schreeuw-tegen-de-televisie-over-ondraaglijke-domheid-van-het-bestaan-moment. En toen ging ik weer verder met strijken.

nieuwsflits

Hahaha, ik vind m briljant! Heerlijk! Als zoiets in Amerika zou spelen dan zouden ze er vast niet zo'n leuke spin-off reclame van maken.

Maar even terzijde: de komkommertijd is toch voorbij? Wat is dat nou toch voor gezemel over het verleden van Duyvendak, Cramer, ja zelfs Rita Verdonk? Je weet dat ik geen kans voorbij zou willen laten gaan om ons aller Rita in een slecht daglicht te stellen, maar kom op. Het is niet alsof ze met zijn allen de kat van Kosto hebben proberen op te blazen. Wat een gedoe over niets!

Hier in Amerika hebben ze misschien geen humor (als het gaat om reclames en politiek), maar ze weten tenminste wel wat een goed schandaal is. Nu is er weer sprake van dat het jongste kind van de republikeinse running mate Sarah Palin eigenlijk niet haar kind is maar haar kleinkind. Haar oudste dochter zou deze baby op haar 16e hebben gekregen, en is misschien nu alweer zwanger (Na een keer moet je toch wel snappen wat je wel en niet moet doen? En dan denk ik, iemand die zulke intens domme kinderen voortbrengt, die zal zelf ook niet het grootste licht zijn. En die wil je vice president maken.....? Ach ja, het is wel in lijn met de traditie die Bush Jr heeft gestart natuurlijk).
Maar anyway, dit is natuurlijk wat je krijgt als je moeder streng tegen sexuele voorlichting & voorbehoedsmiddelen is. Op zich is running mate Sarah wel "true aan haar beliefs", dat moet ik toegeven. Maar eigenlijk vind ik dat ze dan ook de consequenties open en bloot aan het publiek moet presenteren: dat conservatieve normen en waarden leiden tot kinderen die kinderen krijgen.
Aan de andere kant, een gebrek aan inzicht in het hoe en wat van geboortebeperking is niet beperkt tot de republikeinen. Ook John Edwards, toch echt een democraat, had geen verstand van bloemetjes, bijtjes en kapotjes, want hij heeft klaarblijkelijk een kind verwekt bij zijn minares. Hij had toch van de experts moeten leren dat je bij buitenechtelijke affaires maar beter een sigaar kan gebruiken, of een condoom.

Sarah Palin & echtgenoot & jongste kind Trig (en dan nog even over die naam. Als je kind TRIsomie 21 heeft dan noem je m toch niet TRIg? Dat is net zoiets als je zoon met een open rug Spino noemen. Of je dochter met een klomvoet Tali.)


Disclaimer: de geruchten over de 'zoon' van Sarah Palin zijn niets meer dan dat, vuige internetroddels. Maar ik verspreid ze met liefde!

maandag 1 september 2008

Heerlijk!

Ah, zo'n extra lang weekend is echt verrukkelijk! We hebben lekker in de tuin gezeten en het huis een extra goede schoonmaakbeurt gegeven... Dus het relaxte met het nuttige gecombineerd, waardoor beiden leuker werden.
Bovendien had ik de tijd om..... een cakeje te bakken. Niet omdat er nu een speciale gelegenheid is, maar de groente- en fruitbox van deze week bracht kleine zure appeltjes met zich mee, die niet zo lekker waren om zo los te eten, maar wel heel geschikt om in andere gerechten te verwerken (de appelmoes eerder in de week was erg lekker). Daarnaast had ik nog een pakje mix voor bran/date muffins in de kast staan, iets wat ik dacht dat wel lekker zou combineren met de zure appels en wat walnoten die ik ook nog in de kast had staan. Dus, uiteindelijk hebben we net lekker een stukje bran-date-appel-noten cake gegeten, nog lekker warm uit de oven. Niet slecht!